Gen Z: Η πρώτη γενιά με χαμηλότερο IQ από τους γονείς της!

 Gen Z: Η πρώτη γενιά με χαμηλότερο IQ από τους γονείς της!

Author - Αποστόλης Ζυμβραγάκης

4:57 μ.μ.2 minute read

0

 

Για πρώτη φορά από τότε που τηρούνται επίσημα αρχεία γνωστικής ανάπτυξης, μια νέα γενιά φαίνεται να σημειώνει χαμηλότερες επιδόσεις νοημοσύνης σε σχέση με την προκάτοχό της. Η Generation Z, οι νέοι που γεννήθηκαν από τα τέλη του '90 έως το 2010, καταγράφει μείωση σε κρίσιμους τομείς όπως η προσοχή, η μνήμη, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και οι δεξιότητες στα μαθηματικά και την ανάγνωση. Σύμφωνα με τον διακεκριμένο νευροεπιστήμονα Τζάρεντ Κούνεϊ Χόρβαθ, η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέεται άμεσα με την υπερβολική εισβολή της ψηφιακής τεχνολογίας στις σχολικές αίθουσες.

Καταθέτοντας ενώπιον της Γερουσίας των ΗΠΑ, ο Χόρβαθ επισήμανε ότι η πτώση του IQ παρατηρείται παρά το γεγονός ότι οι σημερινοί νέοι περνούν περισσότερο χρόνο στο σχολείο από οποιαδήποτε άλλη γενιά του 20ού αιώνα. Η βασική αιτία εντοπίζεται στη ραγδαία εξάπλωση της εκπαιδευτικής τεχνολογίας (EdTech). Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, βιολογικά προγραμματισμένος να μαθαίνει μέσα από τη βαθιά μελέτη και την άμεση προσωπική αλληλεπίδραση, δυσκολεύεται να επεξεργαστεί τη γνώση όταν αυτή προσφέρεται μέσω σύντομων ψηφιακών αποσπασμάτων και γρήγορης εναλλαγής οθονών.

Η Ασυμβατότητα του Εγκεφάλου με την Ψηφιακή Μάθηση

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν έγκειται στην κακή χρήση των εφαρμογών ή στην ελλιπή κατάρτιση των δασκάλων, αλλά στην ίδια τη φύση της τεχνολογίας. Ο εγκέφαλος φαίνεται να λειτουργεί με έναν τρόπο που είναι ουσιαστικά ασύμβατος με τις ψηφιακές οθόνες όταν πρόκειται για την αποθήκευση σύνθετων πληροφοριών. Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι γνωστικές ικανότητες άρχισαν να φθίνουν γύρω στο 2010, ακριβώς την περίοδο που τα σχολεία παγκοσμίως άρχισαν να υιοθετούν μαζικά τα τάμπλετ και τους υπολογιστές ως κύρια εργαλεία μάθησης.

Η έρευνα του Χόρβαθ, που εκτείνεται σε 80 χώρες, αποκαλύπτει μια ανησυχητική τάση: όσο περισσότερο αυξάνεται η χρήση τεχνολογίας στην τάξη, τόσο φτωχότερα γίνονται τα μαθησιακά αποτελέσματα. Μάλιστα, μαθητές που χρησιμοποιούν υπολογιστές για πέντε ώρες ημερησίως, ακόμη και αποκλειστικά για σχολικές εργασίες, σημειώνουν αισθητά χαμηλότερες βαθμολογίες σε σχέση με όσους παραμένουν πιστοί στις παραδοσιακές μεθόδους μελέτης. Η επιφανειακή ανάγνωση που ευνοούν οι οθόνες οδηγεί σε μια εκπαιδευτική υποχώρηση, καθώς το σχολείο προσαρμόζεται στο εργαλείο και όχι στον μαθητή.

Μια Κοινωνική Έκτακτη Ανάγκη και η Επιστροφή στις Ρίζες

Η κατάσταση περιγράφεται πλέον από τους επιστήμονες ως «κοινωνική έκτακτη ανάγκη». Στις ΗΠΑ, προγράμματα που προώθησαν τη χρήση μίας συσκευής ανά μαθητή οδήγησαν συχνά σε απότομη πτώση των επιδόσεων. Ένα επιπλέον παράδοξο είναι ότι πολλοί νέοι της Gen Z εμφανίζονται υπερβολικά σίγουροι για τις ικανότητές τους, αγνοώντας τις γνωστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν λόγω της συνήθειας να καταναλώνουν πληροφορίες μέσω σύντομων βίντεο σε πλατφόρμες όπως το TikTok.

Προκειμένου να αναστραφεί αυτή η πορεία, οι ειδικοί προτείνουν ριζικά μέτρα που θυμίζουν άλλες εποχές. Η καθυστέρηση στην παροχή smartphone στα παιδιά, η επιστροφή σε απλά κινητά τηλέφωνα και ο αυστηρός περιορισμός της τεχνολογίας στα σχολεία είναι μερικές από τις βασικές συστάσεις. Ήδη, μοντέλα απαγόρευσης της EdTech που εφαρμόζονται σε χώρες της Σκανδιναβίας εξετάζονται ως λύση, με στόχο την προστασία των φυσικών βιολογικών διαδικασιών που επιτρέπουν στον εγκέφαλο να αναπτύσσει μνήμη, συγκέντρωση και βαθιά κατανόηση.

πηγή

Αντίο, κυρία Αρβελέρ

 

Πέθανε η κορυφαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ σε ηλικία 100 ετών – Η οικουμενική Ελληνίδα .Η πρώτη γυναίκα Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 ετών ιστορία του.

«Με τα μάτια στον ουρανό και τα πόδια στη γη κυνήγα αδιάκοπα το όνειρο σου».

...

Αιώνια η μνήμη της..

Ποιος δεν θυμάται την επιμονή της για το που είναι θαμένος ο Μ.Αλέξανδρος ..κι εμείς ενώ ξέρουμε πως οι κυβερνήσεις μας πούλησαν δεν μιλάμε γι αυτό; Πως ξέρουμε ότι η αρχαιολογική πολιτιστική κληρονομιά είναι εδώ και ασφαλής και δεν δόθηκε σε δανειστές εδω κι εκεί ; Απλά μια απορία την έχω πάντα.... διαβάστε δείτε και το βίντεο στους συνδέσμους....

.................

Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι θαμμένος στη Βεργίνα

Τη βεβαιότητά της πως ο Μέγας Αλέξανδρος και όχι ο Φίλιππος ο Β΄, είναι θαμμένος στη Βεργίνα επαναλαμβάνει σε συνέντευξή της η διακεκριμένη ιστορικός. Οι λόγοι που επικαλείται.

Που είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος; Στο ξακουστό έργο του Μανώλη Ανδρόνικου «Το χρονικό της Βεργίνας», ο σπουδαίος Έλληνας αρχαιολόγος καταγράφει την ευχή που κάποτε του είχε δώσει ο γενικός γραμματέας Τουρισμού, Τάκης Λαμπρίας: «Όσο και αν σας στεναχωρήσω, θα σας πω πως θα είμαι πολύ ευτυχής, αν αυτή η αμφισβήτηση κρατήσει πολύ και γράφονται συνέχεια άρθρα, στα οποία θα πρέπει να απαντάτε. Έτσι θα μπορέσω εγώ να «πουλάω» Βεργίνα για πολλά χρόνια». Δεκαετίες μετά, η φράση του τότε γ.γ. είναι ακόμη σε ισχύ, με τον τάφο του λεγόμενου Φίλιππου του Β’ να δημιουργεί ζωηρές συζητήσεις.

Η διαπρεπής Βυζαντινολόγος, Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, απέναντι στην κρατούσα άποψη των Ελλήνων αρχαιολόγων που επί μακρόν ερευνούν τα χώματα της Βεργίνας, ισχυρίζεται στο βιβλίο της «Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών» (εκδόσεις Gutenberg, 2018) πως ο τάφος του Φιλίππου του Β’, ανήκει στον Αλέξανδρο και όχι στον πατέρα του.

Μιλώντας στην εξαμηνιαία έκδοση «Τετράδια Πολιτισμού» (2ο τεύχος, Δεκέμβριος 2023) και στον δημοσιογράφο Κώστα Λασκαράτο, η πρώτη γυναίκα πρύτανις στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και για ένα διάστημα πρόεδρος του Centre Pompidou στο Παρίσι, εμφανίζεται αμετακίνητη στην άποψή της δηλώνοντας: «Εγώ νομίζω ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι».

Ακολουθεί η συνέντευξη:

-Για περισσότερα από 10 χρόνια μιλάτε για τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας, έχοντας ένα αιρετικό επιχείρημα, μια θέση διαφορετική από την κρατούσα…

Διαφορετική από όλους τους Έλληνες Αρχαιολόγους. Όχι τους ξένους. Οι ξένοι, σχεδόν ποτέ δεν δεχτήκανε ότι ο τάφος είναι του Φιλίππου του Β´. Μιλήσανε για τον Φίλιππο τον Αρριδαίο. Γιατί όλοι είναι πεπεισμένοι πως ο Αλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια. Από πού; Έπρεπε να ανοίξουμε όλες τις πηγές που μιλάνε για τον Μέγα Αλέξανδρο και την ταφή του να δούμε τι γίνεται. Όταν ο Μανώλης Ανδρόνικος, ο οποίος ήταν πολύ φίλος μου, μου είπε ότι βρήκε μέσα στον τάφο του λεγόμενου Φιλίππου το κεφαλάκι του Αλέξανδρου, του είπα: «Είναι δυνατόν Βασιλεύς Βασιλεύων να είναι μέσα σε τάφο;». Μου απάντησε πως λόγω των χρονολογιών ο τάφος θα ήταν ή του Φιλίππου του Β´ ή του Φιλίππου του Αρριδαίου ή του Αλέξανδρου, όμως ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν θαμμένος στην Αλεξάνδρεια, ο Αρριδαίος ουδέποτε πήγε σε μεγάλη εκστρατεία, άρα εκείνος που έμενε ήταν ο Φίλιππος Β´. Όταν όμως βρέθηκε η Αμφίπολη, άρχισαν όλοι να λένε πως είναι ίσως ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τότε είπα: «Αφού ο Αλέξανδρος ετάφη στην Αλεξάνδρεια, τότε πως μπορεί να λένε πως είναι δικός του ο τάφος στην Αμφίπολη;». Έτσι άρχισα εγώ να ψάχνω που είναι ο Μέγας Αλέξανδρος…

-Με βάση τη δική σας λογική και επιχειρηματολογία, δεν θα μπορούσε η ύπαρξη του ομοιώματος του Αλέξανδρου να αποτελεί ένα έθιμο που πρώτη φορά συναντάμε;

Αυτά είναι νεοελληνικές εικασίες. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι οι Μακεδόνες θέλανε όλοι να είναι θαμμένοι στην πατρίδα τους. Έχουμε πολλά κείμενα για αυτό. Αλλά αφού δήθεν ο Μεγαλέξανδρος είπε ότι θέλει να ταφεί στην Αλεξάνδρεια, λέω και εγώ: στην Αλεξάνδρεια!

Όταν βρήκαν την Αμφίπολη και αρχίσανε να λένε για την Αμφίπολη, διερωτήθηκα πως μπορεί να είναι εκεί αφού είναι στην Αλεξάνδρεια. Αλλά άρχισα να ψάχνω. Και είδα πως όλοι οι Αρχαίοι αναρωτιόντουσαν που είναι θαμμένος. Ο Λουκιανός, στους νεκρικούς διαλόγους γράφει: «πες μας Αλέξανδρε που σε θάψανε οι Μακεδόνες». Και βέβαια ο Αλέξανδρος δεν απαντά. Όλοι νομίζουν ότι είναι στην Αλεξάνδρεια. Πως και από πού; Όταν τη σωρό την έκλεψε ο Πτολεμαίος την πήρε από τη Δαμασκό, σχεδόν. Τι ήθελε η σωρός στη Δαμασκό αν πήγαινε στην Αλεξάνδρεια; Πάει προς το βορρά και όχι προς το νότο. Άρα πήγαινε για τον τόπο του. Και την παίρνει ο Πτολεμαίος και την πάει στην Μέμφιδα, για να κάνει μαυσωλείο. Το μαυσωλείο γίνεται μετά από 20 χρόνια. Ώσπου να γίνει το μαυσωλείο, η σωρός έμεινε στη Μέμφιδα. Εκεί την κάψανε τη σωρό, μαζέψανε τα κόκκαλα «κατά τον ελληνικό τρόπο», δηλαδή τα πλύνανε με κρασί κ.λπ. Εκείνοι που φυλάνε τη σωρό στην Μέμφιδα είναι δυο Μακεδόνες, χάρις στους οποίους -κατά τη γνώμη μου- ο Περδίκας, που ήταν ο πρώτος επίτροπος μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, σταλμένος από την μητέρα του Αλέξανδρου την Ολυμπιάδα, κατάφερε να τον πάρει προς την πατρίδα του.

-Που στηρίζετε αυτή την θέση; Γιατί κάνετε μια εικασία…

Πρώτον, το ελεφαντοστέινο κεφαλάκι στον τάφο. Δεύτερον, η ζωοφόρος με τον Ιππέα στη μέση, ο οποίος σίγουρα ήταν ο Μεγαλέξανδρος, στεφανωμένος. Στα δύο άκρα της ζωφόρου είναι δύο κυνηγοί οι οποίοι φορούν καπέλα. Άρα είναι ένα κυνήγι μετά από την περσική παρουσία του Μέγαλέξανδρου. Άρα τι γίνεται; Η μεγάλη διαφορά μεταξύ της Ευρυδίκης –της γυναίκας του Αρριδαίου του Γ´– και του Πτολεμαίου με την Ολυμπιάδα, είναι ο τρόπος ταφής της σωρού, όταν φθάνει χάρις στον Περδίκα στην Μακεδονία. Προκειμένου να μη γίνει η Ολυμπιάδα θριαμβεύβουσα, η Ευρυδίκη επιλέγει μια διακριτική ταφή. Και η διακριτική ταφή γίνεται στην τύμβο που ξέρουμε.

-Όπως και να έχει κάτι τέτοιο, αν είχε συμβεί, θα αποτελούσε ένα μεγάλο γεγονός. Ακόμη και αν η Ευρυδίκη όπως λέτε ήθελε να το κρατήσει χαμηλά, θα συζητούνταν. Θα είχε γραφτεί. Θα είχε ξαναγραφτεί θα υπήρχαν πηγές…

Δεν έχουμε τίποτα από τους χρονογράφους της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όλα τα έχουν καταστρέψει. Διατείνομαι άλλωστε, άσχετα από όλα αυτά, ότι όταν οι Αμερικάνοι βρήκαν έναν σκελετό στην περιοχή των τύμβων, ο οποίος έχει τραύμα στην κνήμη όπως ακριβώς ο Φίλιππος ο Β´, είπαν πως αυτός είναι ο Φίλιππος και όχι εκείνος στον λεγόμενο τάφο του Φιλίππου. Πρώτον, ο θώρακας τον οποίο βρήκανε δεν πάει στον μεγάλο Φίλιππο, ο Αλέξανδρος ήταν μικρόσωμος. Δεύτερον, όλα τα όπλα παραπέμπουν στον οπλισμό του Αλεξάνδρου. Ο Μανώλης (ο Ανδρόνικος) λέει πως όταν έκανε την προβολή και έδειχνε τα πράγματα στους συναδέλφους του, τους αρχαιολόγους, εκείνοι από κάτω φώναζαν: Αλέξανδρος. «Και εγώ θα έλεγα το ίδιο, αν δεν ήξερα πως είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια», είχε πει ο ίδιος.

-Συμπυκνώνοντας τους ισχυρισμούς σας, έχουμε: α) το ελαφαντοστέινο ομοίωμα του Αλέξανδρου, β) την παράσταση στη ζωφόρο που δείχνει μια δράση η οποία για να αποτυπωθεί έπρεπε προηγουμένως να έχει συμβεί, γ) έχουμε την αρχική επιθυμία του Μακεδόνα να ταφεί στον τόπο του, δ) έχουμε το χρονικό κενό από την ταφή στο σημείο που ξέρουμε, μέχρι να κατασκευαστεί το μαυσωλείο, ε) έχουμε το ύψος του νεκρού που –λέτε– πως δεν μοιάζει με του πατέρα, αλλά περισσότερο με του ίδιου του Αλέξανδρου. Τι άλλο σας κάνει να επιμένετε, κόντρα στο βασικό αφήγημα;

Ο χουντίτης. Ένα ορυκτό της Αιγύπτου. Τι ζητά πάνω στον σκελετό του λεγόμενου Φιλίππου; Αλλά και κάτι ακόμη που το βρίσκω μόνο εγώ. Δεν το λένε άλλοι. Στο νεκροκρέβατο του λεγόμενου Φιλίππου υπάρχουν δυο ελεφαντοστά. Το ένα δείχνει έναν Σάτυρο και το άλλο τον Διόνυσο. Από τον Αριαννό ξέρουμε πως όταν ο Αλέξανδρος φθάνει προς την Τύρο, δεν μπορεί να την πάρει. Υπάρχει αντίσταση και θέλει να φύγει.

Το βραδύ, βλέπει στον ύπνο του έναν Σάτυρο και ως μαθητής του Αριστοτέλη –λέει ο Αρριανός– κατάλαβε σα-Τύρος. Η Τύρος δηλαδή, δική σου. Μένει και την παίρνει. Μετά, όταν τα πήρε όλα και τρελάθηκε και ο Αλέξανδρος και έστειλε στις ελληνικές πόλεις ένα διάταγμα να τον κάνουν Θεό, οι Σπαρτιάτες το δέχτηκαν πως θέλει να γίνει Θεός. Οι Αθηναίοι όμως είπαν:

«από πού και ως που;».

Ο Δημάδης, ο οποίος ήταν ένας φίλος του Αλεξάνδρου στην Αθήνα, τους λέει: «προσέξτε, όποιος φυλάει τον ουρανό, χάνει τη γη». Φοβούνται οι Αθηναίοι πως θα στείλει κανένα άγημα ο Αλέξανδρος και τον ονόμασαν Διόνυσο. Τότε, ο Διογένης ο Κυνικός βγήκε στην αγορά και είπε: «αφού κάνατε αυτόν Διόνυσο, εμένα θα με κάνετε Σέραπη». Οπότε, στο νεκροκρέβατο του λεγόμενου Φιλίππου, ένας Διόνυσος και ένας Σατυρος τι γυρεύουν; Επίσης, όλη αυτή η πολυτέλεια, ο χρυσός που βρίσκεται στον τάφο, που βρέθηκε; Όταν πήγαν για εκστρατεία οι Μακεδόνες, είχαν χρέη. Μόνο χρέη.

Που τον βρήκαν; Ενώ όταν στην Περσία έγινε μια ‘μικροεπανάσταση’ των Μακεδόνων που ήθελαν να γυρίσουν στην πατρίδα τους, τους μάζεψε ο Αλέξανδρος και τους είπε: «φτάσατε ξυπόλητοι και γυρνάτε τώρα με τόσα χρυσάφια». Οπότε, όπως και αν το κάνουμε, πρέπει να εξηγήσουμε που βρέθηκαν τα χρυσά στεφάνια, στον τάφο του λεγόμενου Φιλίππου. Οπότε όταν βρέθηκε ο σκελετός του Φιλίππου, από τους Αμερικάνους, με το τραύμα στην κνήμη οι δικοί μας δεν απάντησαν. Σου λέει, μόνο ο Φίλιππος θα είχε τραύμα στην κνήμη; Βρήκαμε και είναι σίγουρο, τον τάφο του μικρού Αλεξάνδρου που σκότωσε ο Κάσσανδρος. Το DNA του μικρού Αλεξάνδρου, είναι σχετικό με αυτό στον τάφο του λεγόμενου Φιλίππου. Άρα λένε πως είναι ο Φίλιππος, ο παππούς.

-Έχετε ακόμη ένα επιχείρημα. Μιλάτε για μια βιαστική μετακίνηση του Αλέξανδρου σε ένα ταπεινό μνημείο.

Δεν το λέω εγώ. Ο Ανδρόνικος λέει πως το μνημείο δεν είναι τόσο πολυτελές όσο θα έπρεπε. Και εξηγεί ότι οφείλεται στην αρπαγή που έκαναν οι Γαλάτες όταν έφθασαν στη Μακεδονία.

-Κυρία Αρβελέρ γιατί πιστεύετε πως τόσα χρόνια που βάζετε το συγκεκριμένο ζήτημα στο δημόσιο διάλογο, δεν την ασπάζονται οι Αρχαιολόγοι; Η θέση σας ακούγεται, ως πρόσωπο έχετε μεγάλη επιδραστικότητα. Μήπως τελικά τα επιχειρήματα αυτά, για τους ειδικούς, δεν είναι επαρκή;

Δεν επιτρέπεται 50 χρόνια τουλάχιστον οι Έλληνες αρχαιολόγοι να έχουν Αλέξανδρο και να μην το έχουν κοιτάξει ποτέ.

-Υπονοείτε πως δεν το παραδέχονται τόσοι και τόσοι αρχαιολόγοι, για να μη φανεί μια διαχρονική ανεπάρκεια στην ερμηνεία και την ανάλυση των δεδομένων;

Ε βέβαια…

-Πιστεύετε στα αλήθεια πως θα δικαιωθεί η θέση σας;

Όταν έρθει η επόμενη γενιά αρχαιολόγων, από εκείνους που ήταν στην ανασκαφή και όταν εγώ δεν θα είμαι πια στη ζωή…

-Εκπέμπετε μια ανάγκη να επαναλαμβάνετε ότι ο λεγόμενος τάφος του Φιλίππου, ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο…

 Έχω ανάγκη. Εγώ νομίζω ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι…

...........

https://www.huffingtonpost.gr/.../pethane-i-koryfaia.../

https://www.huffingtonpost.gr/.../eleni-glikatzi-arveler.../  

"Πού βαδίζει η Γαλλία μου;"

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η τεχνολογία στις μέρες μας είναι ικανή για το χειρότερο ή για το καλύτερο, αναλόγως τους σκοπούς που εξυπηρετεί. Σε μια Ευρώπη που με ραγδαίους ρυθμούς διολισθαίνει στην πολιτισμική καταστροφή της, όλα τα ψηφιακά εργαλεία ελέγχου που αναπτύσσονται, «περιέργως» στοχοποιούν μόνο τον γηγενή πληθυσμό.

Την ώρα που ο μέσος Ευρωπαίος εξαναγκάζεται από τον κρατικό μηχανισμό της χώρας του να παραδώσει όλα τα προσωπικά και πολιτικά δεδομένα του, για τους μετανάστες ισχύει ένα θολό καθεστώς ασάφειας. Κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια πόσοι είναι, σε ποιες περιοχές έχουν επεκταθεί, ποιο είναι το ποινικό τους αποτύπωμα και ποιον βαθμό πληθυσμιακής αλλοίωσης έχουν καταφέρει κατά τόπους.

Στη Γαλλία, ως μια ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει μια από τις πιο βίαιες αντικαταστάσεις πληθυσμού, αναπτύχθηκε ένα κοινωνικό αντανακλαστικό που προκαλεί σάλο τον τελευταίο καιρό. Με σαφή πατριωτικά κίνητρα στη λειτουργία της, εμφανίστηκε μια διαδικτυακή εφαρμογή που διασταυρώνει στατιστικά και ουσιαστικά καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την ισλαμοποίηση της Γαλλίας.

Η εφαρμογή ονομάζεται «mafrance.app» και εκπροσωπείται από τη σελίδα του X: «Où va ma France?» («Που βαδίζει η Γαλλία μου;»). Τα δεδομένα που αξιολογεί έχουν να κάνουν με την παρατήρηση των εξής πέντε παραγόντων: «Ανασφάλεια, Μετανάστευση, Ισλαμοποίηση, Απογαλλοποίηση και Γουοκισμός».

Ουσιαστικά η εφαρμογή είναι ένας «ζωντανός» χάρτης που ταξινομεί ανά νομό και δήμο την εξάπλωση των αντεθνικών στοιχείων που αναφέραμε. Στην τελειοποιημένη μορφή της εφαρμογής, για κάθε περιοχή της Γαλλίας θα συνεκτιμώνται δυναμικά μεγέθη όπως το ποσοστό σεξουαλικής βίας, η διακίνηση ναρκωτικών, οι εγκαταστάσεις νέων κέντρων μεταναστών και οι ανεγέρσεις μουσουλμανικών τεμενών. Μιλάμε δηλαδή για κάτι σαν «google map» του εποικισμού της χώρας.

Η συσχέτιση πληροφοριών από δημόσιους φορείς (που το Γαλλικό κράτος αδιαφορεί να ενοποιήσει) θα μπορεί να υποδείξει διαδραστικά ποιες περιοχές τηρούν φιλομεταναστευτικό προφίλ, που γεννιούνται περισσότεροι μουσουλμάνοι παρά Γάλλοι, που παρατηρείται εκτόξευση της μικροεγκληματικότητας και με ποιες ειδήσεις μπορούν να επιβεβαιωθούν όλα τα παραπάνω.

Εντυπωσιακή απήχηση

Η εφαρμογή «mafrance.app» παρουσιάζει εντυπωσιακή απήχηση από χιλιάδες Γάλλους που σπεύδουν να τη συμβουλευτούν, ενώ οι δυνάμεις της γαλλικής αριστεράς ωρύονται και ζητούν την άμεση κατάργηση της ως «περιεχόμενο μίσους». Η ομάδα «Où va ma France?» μετρά ήδη 21.600 ακολούθους στο X, ενώ κάποιες αναρτήσεις της πλησιάζουν το 1 εκατομμύριο θεάσεις.

Απλοί Γάλλοι πολίτες συμβουλεύονται την πλατφόρμα για βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα, να μάθουν την πολιτισμική κατάσταση της περιοχής τους, να εκτιμήσουν την υποβάθμιση της περιουσίας τους (λόγω εγκληματικότητας κλπ) ή ακόμα και για να αναζητήσουν σπίτι σε κάποια γειτονιά που δεν θα νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τη χώρα τους.

Ζητούν απαγόρευσή της εφαρμογής οι «προοδευτικοί»

Ήδη οι «προοδευτικές» πολιτικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει εκστρατεία για την απαγόρευση της εφαρμογής που απειλεί την «ιερή» πολυπολιτισμικότητα και – όπως ισχυρίζονται – γυρνά τη Γαλλία «πίσω στη δεκαετία του 1940» και στο καθεστώς καταγραφής που εφάρμοζε το φιλοναζιστικό καθεστώς του Βισύ. Βέβαια, οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που καταγγέλλουν την εν λόγω εφαρμογή, δεν έχουν καμία αντίρρηση για άλλες γαλλικές εφαρμογές που καταγράφουν τα τζαμιά και τις μωαμεθανικές κοινότητες της Γαλλίας, προκειμένου να προωθηθεί η διάδοση του Κορανιού.

Ανεξάρτητα από το αν κάποιος βλέπει με θετική ή αρνητική ματιά την εφαρμογή «mafrance.app», βλέπουμε ότι όταν το κράτος καταγράφει σε ασφυκτικό βαθμό τους πολίτες του, δεν υπάρχει ουδένα πρόβλημα, αλλά όταν οι πολίτες αποφασίζουν να καταγράψουν την ίδια τους τη χώρα προκειμένου να την προστατεύσουν, τότε βγαίνουν από τη φορμόλη όλα τα τσιτάτα περί «ελεύθερης δημοκρατίας». Ουσιαστικά οι συντηρητικοί Γάλλοι προσπαθούν να καλύψουν το τεράστιο κενό που σκόπιμα έχει αφήσει το κράτος στην παρατήρηση της μετανάστευσης.

Τα ίδια βλέπουμε να γίνονται και στην Ελλάδα, όπου έχουμε μόνο σποραδικά δεδομένα που δεν διασταυρώνονται και δεν ενοποιούνται για μια ενιαία αξιολόγηση του φαινομένου. Η πηγαία ανησυχία για το που έχει φτάσει η αποελληνοποίηση της χώρας, αφήνει παγερά αδιάφορη την Πολιτεία. Σκοπίμως αφήνουν τον λαό στο σκοτάδι να διαμορφώνει μια θολή εικόνα με εικασίες και διάσπαρτους στατιστικούς αριθμούς. Ο εποικισμός συμβαίνει σιωπηλά και αθέατα, με τη μέθοδο του βραστού βατράχου.

Η διαδικτυακή πλατφόρμα των συντηρητικών Γάλλων δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αναπόφευκτος κοινωνικός αυτοματισμός, μια αναλαμπή εκείνης της Ευρώπης που αρνείται να αυτοκτονήσει. Με ευθύνη των ισλαμολάγνων κυβερνήσεων, οι τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρώπη κρατούν για χρόνια το ατού του αιφνιδιασμού. Και η φυσική άμυνα των συντηρητικών Ευρωπαίων είναι να απαντήσουν με το ατού της πρόληψης. Πραγματικά όμως δεν έχει μείνει κάτι άλλο για να αυτοπροστατευτούν οι λαοί, πέρα από την πολιτική εγρήγορση και τη συλλογική ευαισθητοποίηση.

Ο καιρός της άγνοιας των πολιτών, δείχνει να περνάει στην ιστορία. Ο κάθε λαός θέλει να ξέρει ποιοι λεηλατούν την πατρίδα του, πόσο έχει καταστραφεί η συνοχή του και ποιες κυβερνήσεις κλέβουν το μέλλον του. To ερώτημα «που βαδίζει η χώρα μου», είναι μια κατάθεση αγωνίας που έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Και όσο καταπιέζεται πολιτικά από τα πάνω – τόσο θα βρίσκει εναλλακτικές οδούς για να εκφράζεται από τη βάση της κοινωνίας.

πηγή

Τα νησιά του Αιγαίου έχουν τα ίδια ονόματα όπως και πριν από 3.500 χρόνια: Εκπληκτικές αναφορές του Ομήρου

 

Οἱ λαοί πού ἀγνοοῦν τήν ἱστορία τους, εἶναι καταδικασμένοι νά χαθοῦν. Καί ἐπειδή οἱ Ἓλληνες ξεχνοῦν τήν ἱστορία τους, ἡ ὁποία ἂλλωστε οὐδέποτε τούς διδάχθηκε ὃπως ἒπρεπε, θά προσπαθήσουμε νά θυμίσουμε μερικές ἂγνωστες στούς πολλούς σελίδες τοῦ Ὁμήρου, τοῦ ἀρχαιοτέρου ποιητοῦ καί συγραφέως, σεβαστοῦ ἀπό ὃλο τόν πολιτισμένο κόσμο καί διαρκῶς ἐπικαίρου, πού ἀφοροῦν τίς ἀρχαιότατες ὀνομασίες τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, αὐτές πού ἒχει βάλει στό μάτι μέ τό σχέδιο Γαλάζια Πατρίδα ὁ νεοσουλτάνος Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος φιλοδοξεῖ νά γίνει Μωάμεθ Γ´ Πορθητής.

Ἀς τά μάθουν αὐτά καί οἱ πολιτικοί μας, πού έρωτοτροποῦν μέ τήν Χάγη, καί ἀς τά ἐπικαλοῦνται στά διεθνῆ φόρα, ὃπως συνηθίζουν νά λένε, σέ διπλωματικό τουλάχιστον ἐπίπεδο. Μέχρι καί τίς γκριζαρισμένες νησίδες ἀναφέρει ὁ Ὃμηρος ὡς Ἑλληνικές.

Ὃλα λοιπόν τά νησιά τοῦ Αἰγαίου, ὁ Ὃμηρος τά γνωρίζει μέ τά…σημερινά τους ὀνόματα, δηλαδή τά πανάρχαια, ὃπως ἲσχυαν πρίν ἀπό 3.500 χρόνια τοὐλάχιστον: Τήν Σαμοθάκη (Σάμος Θρηικίη), τήν Λῆμνο, τήν Σάμο (Ὓμν. Ἀπόλ.), τήν Κάρπαθο (καί χάριν τοῦ μέτρου Κράπαθον), τήν Χίο, τήν Νίσυρο, τήν Ἲμβρο, τήν Τένεδο, τήν Κῶ, τήν Κάσο, τήν Ρόδο (καί μάλιστα μέ τίς πανάρχαιες πόλεις της πού διατηροῦν καί σήμερα τά ἀρχαῖα ὀνόματά τους, τήν Λίνδο, τήν Κάμειρο καί τήν Ἰαλυσό), τήν Σκύρο κ.ἂ. ὃπως μέ παραπομπές θά ἀναφέρουμε στήν συνέχεια.

Ποιός μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει τήν αρχαιότητα καί τήν ἑλληνικότητα τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ὃταν σαφῶς τά μνημονεύουν τά ὁμηρικά ποιήματα, πού ἀναφέρονται σέ ὃλες τίς προδωρικές ὀνομασίες ὁλόκληρης τῆς Ἑλλάδος ἀπό Βορρᾶ πρός Νότον καί ἀπό Ἀνατολάς πρός Δυσμάς; Καί γιατί οἱ κυβερνήσεις μας δέν ἐπικαλοῦνται τά ἀτράνταχτα αὐτά ἱστορικά ντοκουμέντα, ἀλλά ἐνδίδουν μέ τόν ἓνα ἢ μέ τόν ἂλλο τρόπο στούς τουρκικούς ἐκβιασμούς, οἱ ὁποῖοι ξεκινοῦν μέ τό ἐπιχείρημα Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἀγνοῶντας τήν πανάρχαιη ἑλληνική ἰδιοκτησία;

Ποιοί λόγοι τούς καθοδηγοῦν στίς ὀλέθριες διπλωματικές τους ἐπιλογές;

Ἀκόμη καί στόν Ἂθω ἀναφέρεται ὁ Ὃμηρος στήν Ἰλιάδα. Ἡ θεά Ἣρα πετῶντας πάνω ἀπό τήν Πιερία καί τήν ὡραία Ἠμαθία, ὃπως ἀναφέρει στήν Ἰλιάδα, περνᾶ πάνω ἀπό τόν Ἂθω χωρίς νά ἀγγίσει τήν κορυφή του, γιά νά πάει στό Τρωϊκό πεδίο καί στά βουνά πού εἶχαν ἑλληνικά ὀνόματα.

Ἀμέτρητες οἱ περικοπές τῶν ἐπῶν στίς ἀρχαῖες ὀνομασίες τῶν Ἑλληνικῶν τόπων. Στήν ραψωδία Β 676 μᾶς πληροφορεῖ:

Ἐκεῖνοι εἶχαν τήν Νίσυρο καί τήν Κάρπαθο καί τήν Κάσο καί τήν Κῶ, τήν πόλη τοῦ Εὐρύπυλου καί τίς νήσους Καλύνδες (δηλαδή κατά τόν Στράβωνα 10, 5, 19 τίς σποραδικές νήσους κοντά στήν Κῶ, πού ὀνομάσθηκαν ἒτσι ἀπό τήν μεγαλύτερη ἀπό αὐτές, πού ἐκελεῖτο Κάλυμνα, ἢτοι τήν σημερινή Κάλυμνο). Ἀρχηγοί ἦσαν ὁ Φείδιππος καί ὁ Ἂντιφος, οἱ δύο γιοί τοῦ Θεσσαλοῦ, τοῦ ἂνακτος Ἡρακλείδου>.

Οἱ Τοῦρκοι λένε σήμερα τήν Κῶ, Στανκιό καί τήν…λιμπίζονται, παραβιάζοντας καθημερινά τόν ἐναέριο χῶρο καί τά γύρω νησιά πού ἒχουν γκριζάρει μέ τούς πλαστούς χάρτες τους.

Στήν Ὀδύσσεια πάλι ὁ Ὃμηρος ἀναφέρεται πολλές φορές στήν Χίο, πού οἱ ἀνιστόρητοι ἡγέτες μας μετέτρεψαν σήμερα σέ χότ σπότ. Ἀλλά ἀναφέρεται ὁ Ὃμηρος καί στήν Λῆμνο καί στά Ψαρά, (Ψυρίην Νῆσον τήν ἀποκαλεῖ), τήν γενέτειρα τοῦ πυρπολητοῦ Κων. Κανάρη, πού τυλίχθηκε κι αὐτός ἀνωνύμως στά… φύκια καί τίς μεταξωτές γαλάζιες κορδέλες τῆς κας Ἀγγελοπούλου. Γράφει ὁ Ὃμηρος ἀναφερόμενος στήν Ὀδύσσεια στήν ἐπιστροφή τῶν Ἀχαιῶν μετά τό τέλος τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου:. ὁμιλεῖ ὁ Νέστωρ:

Ὂψιμα μ᾽ἐμᾶς τούς δύο ἦλθε ὁ Μενέλαος καί μόλις πού μᾶς πρόλαβε στήν Λῆμνο, καθώς μελετούσαμε μακρινό ταξίδι, ἢ πάνω ἀπό τήν Χίο νά πλεύσουμε τήν ἀπόκρημνη, πρός τήν νῆσο Ψαρά, ἒχοντας αὐτή στ᾽ἀριστερά μας, ἢ κάτω ἀπό τήν Χίο, κοντά στόν ἀνεμώδη Μίμαντα. Καί ζητούσαμε ἀπό τόν Θεό νά φανερώσει σημάδι. Ἐκεῖνος μᾶς ἒδειξε καί μᾶς παρακινοῦσε νά κόψουμε στήν μέση τό Αἰγαῖο πέλαγος πρός Εὒβοια…Καί φθάσαμε τήν νύχτα στήν Γερεστό>.

Δηλαδή, στήν ἐποχή τοῦ Ὁμήρου οἱ ἣρωες ναυτικοί καί πολεμιστές γνώριζαν ὃτι, ἀποπλέοντας ἀπό τήν Λῆμνο καί φθάνοντας στήν Γερεστό τῆς Βόρειας Εὒβοιας, ἒτεμναν στήν μέση τοῦ Αἰγαῖο πέλαγος. Ξέρετε πότε τό μάθαμε αὐτό ἐπισήμως μέ τά σύγχρονα ὂργανα; Μόλις πρίν…300 χρόνια!

Οἱ Τοῦρκοι ἀποκαλοῦν τήν Χίο Σακίζ Ἀντασί, δηλαδή Μαστιχονήσι καί τήν Λῆμνο, ἀπό ὃπου ὁ ἀρχιστράτηγος Ἀγαμέμνων προμηθευόταν τά ὑπέροχα κρασιά πού προσέφερε στούς Ἀχαιούς πολεμιστές, Σταλιμενέ.

Γιά τήν Ἲβρο καί τήν Τένεδο μᾶς ἀναφέρει ὁ Ὃμηρος στήν Ἰλιάδα Ν 33 καί Ω 78, Ξ 281 καί Φ 43, Α 38, Α 452. Ἀνάμεσα στά δύο αὐτά νησιά συνήθιζε ὁ γαιοσείστης Ποσειδῶνας νά σταματᾶ τούς ἳππους του καί νά τούς ταΐζει ἀμβροσία τροφή.

θυελλώπους Ἶρις, πού μεταφέρει τίς ἐντολές τῶν θεῶν, πηδᾶ στήν θάλασσα μεταξύ Σάμου καί Ἲμβρου ἀπόκρημνης γιά νά βρεῖ τήν Θεά Θέτιδα, πού θρηνοῦσε τόν θάνατο τοῦ παιδιοῦ της τοῦ Ἀχιλλέα, γιά νά τῆς μεταφέρει μήνυμα τοῦ Διός, κάτι πού κάνει τήν Θέτιδα νά δυσανασχετήσει, χωρίς ὃμως νά δείξει ἀνυπακοή.

Στό Ξ 281 τῆς Ἰλιάδος ἡ Ἣρα δίνει βαρύ ὃρκο στούς θεούς πού κατοικοῦν στά τάρταρα καί στούς Τιτάνες, ἐγκαταλείποντας τό ἂστυ τῆς Λήμνου καί τῆς Ἲμβρου.

Στήν Τένεδο πάλι ἀνάσσει ὁ Ἀπόλλων (Α 38, Α 452).

Ἡ Κρήτη ὃπου ὁ Ἐρντογάν ἃπλωσε τήν παράνομη θαλάσσια βεντάλια του γιά νά ἑνωθεῖ μέ τήν ΑΟΖ τῆς Λυβίης (πού κι αὐτή τήν χώρα ἒτσι τήν ὀνομάζει ὁ Ὃμηρος), ἀναφέρεται πλειστάκις στά ὁμηρικά ποιήματα (Ἰλ. Β 649, Ὀδ. Τ 174 καί ἀλλοῦ) ἐνῶ ἡ Κύπρος ἀναφέρεται σέ περικοπές τῆς Ἰλιάδος Λ 21, Τ 509, Ρ 621 καί Ὀδ. λ 585.

Στήν Σκύρο ἀναφέρεται πολλές φορές ὁ Ὃμηρος (Ἰλ. Τ 325, Τ 509 καί ἀλλοῦ στήν Ὀδύσσεια, γιατί ἐκεῖ μεγάλωσε ὁ γιός τοῦ Ἀχιλλέως, ὁ Νεοπτόλεμος, δηλαδή ὁ ἣρωας πού εἰσῆλθε νεωστί στόν πόλεμο. Ἀπό τήν Σκύρο τόν ἒφερε αὐτοπροσώπως στό Ἲλιον ὁ Ὀδυσσέας τίς τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου, ὃταν ὁ Ἀχιλλέας ἦταν ἢδη νεκρός, καί μάλιστα βρισκόταν καί μέσα στόν δούρειο ἳππο. Καί αὐτός ὁ νεαρός πολεμιστής ἡγήθηκε τῆς ἐπιστροφῆς τῶν γεναίων Μυρμηδόνων στήν Φθία, δηλαδή τήν Θεσσαλία.

Ἀλλά καί στήν Θράκη ἀναφέρεται ὁ Ὃμηρος, ὁ λαός τῆς ὁποίας ἦταν πολεμικός, εἶχε βασιλιᾶ τόν Ρῆσο καί ὃπου ὁ Ὀδυσσέας μαζί μέ τόν Διομήδη κατήγαγαν μεγάλη νίκη, καθώς οἱ Θράκες τότε ἦσαν ἐπίκουροι τῶν Τρώων.

Ὃλους αὐτούς τούς Ἑλληνικούς τόπους, πού ἀναφέρονται λεπτομερῶς στά θαυμάσια ὁμηρικά κείμενα τούς ἀπειλοῦν οἱ Τοῦρκοι, πού ἐμφανίσθηκαν μόλις τόν 7ο αἰῶνα μ.Χ. ὁρισθέντες ἀπό τούς Βυζαντινούς αὐτοκράτορες ὡς ὁροφύλακες τοῦ Βυζαντίου. Καί αὐτοί οἱ ἐλάχιστοι σκηνίτες, μόλις 4.000 οἰκογένειες ὑπό τόν Ὀρχάν, πού εἶχαν ἐκδιωχθεῖ ἀπό τόν Τζεγκίς Χάν, κατόρθωσαν νά ἐξισλαμίσουν καί ὑποχρέωσαν νά τουρκοφωνήσουν τούς πολυαρίθμους Ἑλληνικούς λαούς, κάνοντας διαρκῶς καί ἐπί αἰῶνες παιδομαζώματα, γιά νά ἰσχυρίζονται οἱ σημερινοί, πού δέν ἒχουν ἲχνος μογγολικοῦ στοιχείου, καθώς ἀπερροφήθησαν πλήρως βάσει τοῦ νόμου τῆς ἐνδογαμίας καί τῆς συμμετρίας, ὃτι διατηροῦν δικαιώματα ἰδιοκτησίας στό Αἰγαῖο καί στά νησιά, ἀγνωῶντας τίς Θερμοπύλες, τόν Μαραθῶνα, τήν Σαλαμῖνα, τίς Πλαταιές, τόν Κίμωνα, τόν Ἀλέξανδρο , τήν Βυζαντινή Αὐτοκρατορία, τήν Ἐπανάσταση τοῦ ᾽21, τήν Ἓλλη καί τό θωρηκτό Ἀβέρωφ.

Κι ἐμεῖς, πού ἒχουμε ὁλόκληρο Ὃμηρο, ὁ ὁποῖος βεβαιώνει ὃτι ἐδῶ καί 3.500 χρόνια τά νησιά τοῦ Αἰγαίου εἶχαν τά ἲδια σημερινά ὀνόματα, ἀνεχόμαστε τίς τουρκικές προκλήσεις, πού μέχρι καί τόν Ὃμηρο προσεταιρίζονται, κατασκευάζοντας ἀκόμη καί δούρειους ἳππους ρεντίκολα καί κάνοντας τουριστικές φιέστες.

Μήπως εἶναι καιρός νά πάρουμε πάλι τά ἱερά κείμενα τοῦ Ὁμήρου στά χέρια μας καί νά τά διαβάσουμε ὃπως πρέπει, καί ὂχι κουτσουρεμένα, ὃπως ἀποσπασματικῶς καί διαστρεβλωμένα μᾶς τά δίδαξαν στά σχολεῖα;

Καί μέ τήν εὐκαιρία, καλό θά ἦταν νά ἐπισημάνουμε τήν φράση πού εἶπε ἓνας γέρος κρυπτοχριστιανός Ἓλληνας πού τουρκοφώνησε στό Κόκκινο Ποτάμι, τό ἑλληνικό σήριαλ πού βλέπει ὃλη ἡ Ἑλλάδα: Μή φοβᾶσαι κόρη μου. Ἐμεῖς μεγαλώσαμε μέ τόν Ὃμηρο καί τόν Χριστό.

Πηγή: ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ – triklopodia.gr

https://arxaia-ellinika.blogspot.com/2021/10/nisia-aigaiou-onomata-omiros.html?m=1&fbclid=IwAR1XPqzCNtZfUhAeA93lImq9GPef0lmwIVedEMGUaMfyDy1MYMEl9JLHlaI

Ο θησαυρός της Βακτριανής στο Αφγανιστάν που συνδέεται με τον Μεγαλέξανδρο κινδυνεύει από τους Ταλιμπάν

  

• Μαρία Θερμού

Η Αφροδίτη με τον μικρό Έρωτα. Ο Διόνυσος και η Αριάδνη καβάλα σε λιοντάρια. Τρίτωνες πάνω σε δελφίνια και μικροί Ερωτιδείς που ιππεύουν ψάρια. Η θεά Αθηνά. Η θεά Κυβέλη. Πολεμιστές με ελληνική πανοπλία… Ανθρώπινες μορφές, δράκοι, πουλιά, μυθικά ζώα σμιλεμένα σε χρυσό και σκαλισμένα σε ελεφαντόδοντο, κοσμήματα μεγάλης τέχνης που μιλούν για μύθους πανάρχαιους και δείχνουν το αρχαίο παρελθόν, που στα βάθη της Ανατολής συνδέεται με την Ελλάδα και τον Μέγα Αλέξανδρο.

Για τον περίφημο θησαυρό της Βακτριανής ο λόγος, που έφερε στο φως ο ελληνικής καταγωγής αρχαιολόγος – θρύλος, Βίκτωρ Σαριγιαννίδης και σήμερα βρίσκεται στα θησαυροφυλάκια της Καμπούλ (όπως γνωρίζουμε τουλάχιστον), που έχει καταληφθεί από τους Ταλιμπάν. Θα τα βρουν; Θα τα πουλήσουν; Θα τα μοιράσουν μεταξύ τους; Θα τα λειώσουν για να εκμεταλλευτούν το χρυσό; Άγνωστο. Η πείρα για τον τρόπο, που οι ακραίοι ισλαμιστές μεταχειρίζονται τεχνουργήματα, που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς, ακόμη κι αυτοί είναι αρχαίοι, δεν προοιωνίζει καλές εξελίξεις. Ποιος θα ξεχάσει την καταστροφή των δύο τεράστιων αγαλμάτων του Βούδα (του 6ου αιώνα) από τους Ταλιμπάν το 2001στο Μπαμιγάν του Αφγανιστάν. Ή την ανατίναξη το 2015 αρχαίου ναού στην Παλμύρα με τις ελληνορωμαϊκές αρχαιότητες από τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Όταν αποκεφάλισαν και τον 82χρονο, σεβάσμιο έφορο αρχαιοτήτων της αρχαίας πόλης…

Ο φανατισμός και η βιαιότητα των Ταλιμπάν είναι δεδομένα, ήδη οι ειδήσεις που φθάνουν από το Αφγανιστάν θυμίζουν το «ίδιο έργο» προ εικοσαετίας, όταν είχαν ξαναπάρει την εξουσία και είχαν εφαρμόσει την πιο σκληρή εκδοχή της Σαρίας για τις γυναίκες (απαγόρευση σπουδών, εργασίας, εξόδου από το σπίτι και υποχρεωτική μπούρκα) ενώ οι δημόσιες εκτελέσεις και οι διαπομπεύσεις ήταν συνηθισμένο γεγονός. Φυσικά είχαν απαγορεύσει και τα βιβλία, όπως και τον δυτικό κινηματογράφο ενώ πολλά έργα τέχνης είχαν θεωρηθεί βλάσφημα και καταστράφηκαν. Αυτό το τελευταίο απασχολεί ήδη τους διεθνείς φορείς για θέματα πολιτισμού, δεδομένου ότι η πολιτιστική κληρονομιά αυτής της χώρας στην οποία είχε αναπτυχθεί το Ελληνικό Βασίλειο της Βακτριανής διακρίνεται για τον πλούτο και το εύρος της. Θυμίζουμε ότι η Κανταχάρ που ήταν κάποτε πρωτεύουσα χτίστηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο ως η Αλεξάνδρεια η εν Αραχωσία, ενώ στη συνέχεια η χώρα ανήκε στους κληρονόμους του Σελευκίδες, για να ακολουθήσει το Ελληνοϊνδικό Βασίλειο και άλλοι κυρίαρχοι στη συνέχεια, αφήνοντας όλοι το στίγμα τους στον πολιτισμό της. Γιατί, όπως έλεγε ο ίδιος ο Σαριγιαννίδης «Ο χρυσός της Βακτριανής συγκλόνισε τον κόσμο της αρχαιολογίας. Πουθενά δεν βρέθηκαν τόσα διαφορετικά αντικείμενα από τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς, πόρπες μπότες εμπνευσμένες από την Κίνα, ρωμαϊκά νομίσματα, στιλέτα σε σιβηρικό στιλ»…

Ασύλητος τάφος γυναίκας με πλήθος πολύτιμων χρυσών κοσμημάτων

Το χρυσό ύψωμα

Στο βόρειο Αφγανιστάν, κοντά στα σύνορα με την πρώην Σοβιετική Ένωση είχε πραγματοποιήσει ανασκαφές ο γεννημένος στην Τασκένδη από Πόντιους γονείς, Βίκτωρ Σαριγιαννίδης (1929 – 2013), επικεφαλής μεγάλης αρχαιολογικής αποστολής, που είχε φθάσει στην περιοχή σε ταραγμένες και πάλι εποχές, το 1978 συγκεκριμένα, λίγο πριν την σοβιετική εισβολή στη χώρα. Τίλια Τεπέ (Ταλαγιέ Τεπέ ή Ταλά Τεπέ) που σημαίνει «χρυσό ύψωμα» είναι η ονομασία του λόφου που ανέσκαψε, μια νεκρόπολη στην ουσία, που έγινε διάσημη έκτοτε για τον απίστευτο χρυσό σε έργα τέχνης που ήρθαν στο φως. Περί τις 21.000 χρυσά κτερίσματα, πολύ συχνά κοσμημένα με πολύτιμους λίθους βρέθηκαν σε έξι τάφους (πέντε γυναικών και ενός άνδρα) με χρονολόγηση από τον 1ο π.Χ. αιώνα ως τον 1ο μ.Χ. κι ανάμεσά τους περίτεχνα στεφάνια και σκήπτρα, περιδέραια, βραχιόλια, πόρπες, σκουλαρίκια, ζώνες, στολίδια που ήταν ραμμένα στα ρούχα, δακτυλίδια, μαχαίρια κάθε είδους. Κι ακόμη μεταλλικά και επισμαλτωμένα γυάλινα αγγεία με εντυπωσιακές παραστάσεις, χτένες από ελεφαντόδοντο…

Χρυσό στέμμα της λεγόμενης «βασίλισσας των Σκυθών», κατάφορτο από άνθη, που στο κέντρο τους φέρουν ένθετα μικρά τυρκουάζ και μαργαριτάρια

Μόνο με την ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών στην Αίγυπτο μπορούσαν να συγκριθούν τα ευρήματα, όπως είχαν αποφανθεί οι ειδικοί της παγκόσμιας κοινότητας. Αν και η περίπτωση του Τίλια Τεπέ συνιστά ένα ανεπανάληπτο πολιτιστικό γεγονός, λόγω της συνύπαρξης και πρόσμιξης, στοιχείων ινδικών, σκυθικών, κινεζικών, αιγυπτιακών και φυσικά ελληνικών. Και είναι κρίμα που ο Σαριγιαννίδης δεν πρόλαβε, εξ αιτίας του πολέμου που είχε ξεσπάσει, να ολοκληρώσει την ανασκαφή, αφήνοντας βορά στα νύχια των αρχαιοκαπήλων τρεις ακόμη τάφους που δεν ερεύνησε.

Χρυσό ειδώλιο αιγάγρου. 1ος. π.Χ.-1ος μ.Χ. αιώνας

Πράγματι κάποια πολύτιμα αντικείμενα από το Τίλια Τεπέ είχαν αρχίσει αργότερα να κυκλοφορούν σε διάφορα παζάρια του Πακιστάν… Προφανώς φθάνοντας και στη Δύση. Ως το 2012, όταν το Αρχαιολογικό Μουσείο της Καμπούλ είχε ανακοινώσει, ότι ανέκτησε 843 αρχαία έργα -και από το Τίλια Τεπέ- που είχαν κλαπεί την δεκαετία του ΄90 κυρίως, επί εποχής Ταλιμπάν δηλαδή, και διακινούνταν μέσω των αρχαιοκαπηλικών κυκλωμάτων.

Χρυσή ζώνη που αποτελείται από πλεκτή ταινία και εννέα κυκλικά πλακίδια με παράσταση γυναικείας μορφής πάνω σε λιοντάρι, επίσης χρυσά πλακίδια που ήταν ραμμένα σε ένδυμα. Όπως βρέθηκαν στην ανασκαφή

Το σταυροδρόμι των πολιτισμών

Στην πρώτη και αναμενόμενη επέλαση των Ταλιμπάν το 1989 οι υπεύθυνοι του Αρχαιολογικού Μουσείου της Καμπούλ είχαν κρύψει τον εθνικό θησαυρό τους στο υπόγειο θησαυροφυλάκιο της Κεντρικής Τράπεζας, όπου και δεν βρέθηκε ποτέ από τους φανατικούς εισβολείς. Το 2003 μάλιστα, όταν το θησαυροφυλάκιο άνοιξε, σε μια χώρα κατεστραμμένη πλέον, η ελληνική κυβέρνηση βοήθησε στην αποκατάσταση του μουσείου, με τον τότε υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο να φροντίζει για την αποστολή 750.000 δολαρίων μέσω της UNESCO. Ακολούθησε μία σπουδαία έκθεση που παρουσιάσθηκε στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, στην Ευρώπη και την Αμερική κάνοντας γνωστό αυτό το Αφγανιστάν ως το θαυμαστό «σταυροδρόμι του αρχαίου κόσμου.

Χρυσό περίαπτο με ημιπολύτιμους λίθους

Όπως είχε γράψει ο Μανόλης Ανδρόνικος για τον Σαριγιαννίδη «Σπάνια μπορείς να συναντήσεις Νεοέλληνα που να γνωρίζει την ιστορία που έγραψαν οι παλαιοί εκείνοι Έλληνες στη Bακτριανή κι ακόμη πιο πέρα, στη χώρα των Iνδών, ύστερα από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αρχικά οι περιοχές αυτές ανήκαν στο κράτος των Σελευκιδών. Από τα μέσα, όμως, του 3ου π.X. αιώνα άρχισαν οι πρώτες προσπάθειες τοπικών ηγεμόνων για ανεξαρτησία και λίγο πριν από το 210 π.X. ο Eυθύδημος, Έλληνας από τη Mαγνησία, αναγορεύεται βασιλιάς της Bακτριανής και κόβει νομίσματα με την προτομή του από τη μια και τον καθιστό Ηρακλή από την άλλη. Το ελληνοβακτριανό βασίλειο συνεχίζει την κυριαρχία του, κάποτε με λαμπρή παρουσία, έως τον Γάγγη ποταμό μέχρι τα μέσα περίπου του 1ου π.X. αιώνα, όταν ο τελευταίος ηγεμόνας, ο Eρμαίος, αναγκάζεται να υποκύψει περί το 30 π.X. στους εισβολείς Kουσάν που θα δημιουργήσουν το δικό τους ισχυρό βασίλειο από τα μέσα του 1ου μ.X. αιώνα και ύστερα» (Βίκτωρα Σαριγιαννίδη «Βασιλικοί τάφοι στη Βακτριανή»).

Η θεά Κυβέλη σε δίσκο από ασήμι, με λεπτομέρειες από φύλλο χρυσού

Νέοι κίνδυνοι

Παθιασμένος με την επιστήμη του και διεθνώς αναγνωρισμένος για τον ανασκαφικό του έργο στο Ουζμπεκιστάν, στο Τουρκμενιστάν και ιδίως στο Αφγανιστάν ο Βίκτωρ Σαριγιαννίδης ήταν ειδικός στην Αρχαιολογία της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τουρκμενιστάν, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ντέι Λίντσεϊ της Ιταλίας και μέλος της Ανθρωπολογικής Εταιρείας της Ελλάδας ενώ από το 1955 ως το τέλος της ζωής του εργαζόταν στο Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Κυρίως όμως για τους Έλληνες ήταν αυτός που το έργο του -και το συγγραφικό- ταυτίστηκε με την πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα βάθη της Ανατολής. Το 2002 άλλωστε τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώ από το 1997 είχε λάβει την ελληνική υπηκοότητα, αν και πέθανε στη Μόσχα.

Περιδέραιο από χρυσό και ημιπολύτιμους λίθους

Σίγουρα δεν θα ήθελε να ξέρει, ότι ο θησαυρός που έφερε στο φως κινδυνεύει για μια ακόμη φορά. Οι πληροφορίες των τελευταίων μηνών είναι συγκεχυμένες, καθώς έγινε γνωστό κάποια στιγμή, πως τα ευρήματα του Τίλια Τεπέ, μαζί με άλλα ακόμη θα μεταφέρονταν σε ξένη χώρα, προκειμένου να γλιτώσουν από πιθανή λεηλασία. Υπερβολική κίνηση για ένα κράτος αλλά πάλι κανείς δεν ξέρει. Εκτιμάται πάντως, ότι αν οι Ταλιμπάν τα ανακαλύψουν, είναι πολύ πιθανό να επιδείξουν την επιτυχία τους, όπως συνηθίζουν.

Αγγείο που απεικονίζει έναν γραφέα να σημειώνει τις ημερομηνίες σοδειάς. Από την περιοχή του Μπέγκραμ, όπου συναντώνται τρεις διαφορετικοί κόσμοι: ο ελληνορωμαϊκός, ο κινεζικός και ο ινδικός

Ο αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαριγιαννίδης

Πηγή: mononews