Δίσκος της Φαιστού και το αυτόχθονο των Ελλήνων

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΎΜΝΟΣ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή 

-----------------

Αν επισκεφθείτε σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στην Κρήτη, θα βρεθείτε μπροστά στο πιο πολυσυζητημένο, φωτογραφημένο και αινιγματικό αντικείμενο της παγκόσμιας προϊστορίας: τον Δίσκο της Φαιστού. 

Έναν πήλινο δίσκο, διαμέτρου περίπου 16 εκατοστών, τυπωμένο και από τις δύο πλευρές με 242 σύμβολα διατεταγμένα σε σπειροειδή μορφή.

Και εκεί, πάνω στην προθήκη, θα διαβάσετε την επίσημη, στερεότυπη ταμπέλα του ακαδημαϊκού ιερατείου: «Ο Δίσκος της Φαιστού παραμένει ένα άλυτο μυστήριο, μια μη αποκρυπτογραφημένη γραφή μιας χαμένης, προελληνικής γλώσσας».

Αυτό το αφήγημα σερβίρεται επί δεκαετίες ως θέσφατο. Όμως, η αλήθεια που κρύβεται στα άδυτα της ανεξάρτητης έρευνας, στις μνημειώδεις αναλύσεις της «Νεώτερης Εγκυκλοπαίδειας του Ηλίου» του Ιωάννη Πασσά και στις συγκλονιστικές, σύγχρονες γλωσσολογικές διασταυρεύσεις, αποκαλύπτει μια πραγματικότητα που θα σας αφήσει με ανοιχτό το στόμα!!!

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ ΈΧΕΙ ΉΔΗ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ, ΈΧΕΙ ΠΡΟΦΕΡΘΕΙ ΦΩΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΈΧΕΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΙ. Παραμένει επίσημα «άλυτος» για τον ίδιο ακριβώς λόγο που κρύβουν τη Γραμμική Α: επειδή η δημόσια παραδοχή του κειμένου του αποδεικνύει ότι η ελληνική γλώσσα και η ηλιακή λατρεία κυριαρχούσαν στο Αιγαίο χίλια χρόνια πριν από τον Όμηρο, τινάζοντας στον αέρα το Ινδοευρωπαϊκό δόγμα της Δύσης.

Το Χρονικό της Μεγάλης Ανατροπής: Ποιοι Έσπασαν τον Κώδικα;

Η μετάφραση του Δίσκου δεν είναι προϊόν μιας αυθαίρετης ανάγνωσης. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολυετούς, εξαντλητικής επιστημονικής έρευνας που πραγματοποίησε ο διαπρεπής γλωσσολόγος και καθηγητής Δρ. Γκάρεθ Όουενς (Gareth Owens), ειδικός σε θέματα μινωικών γραφών, σε συνεργασία με τον κορυφαίο καθηγητή φωνητικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Τζον Κόουλμαν (John Coleman)!

Ο Όουενς, εφαρμόζοντας τη βασική επιστημονική μέθοδο, δεν προσπάθησε να «μαντέψει» τα σχήματα. Έκανε κάτι πολύ πιο έξυπνο, το οποίο βασίστηκε στην ενιαία συνέχεια του Μινυακού και Μινωικού κοινού κορμού (δες προηγούμενα άρθρα):

Γνωρίζοντας ότι η Γραμμική Β είναι αποδεδειγμένα ελληνική και ότι η Γραμμική Α μοιράζεται τα ίδια σύμβολα σε ποσοστό 80%, χρησιμοποίησε τις κλειδωμένες φωνητικές αξίες αυτών των γραφών ως «πλέγμα» πάνω στα ιερογλυφικά σύμβολα του Δίσκου.

Με απλά λόγια: Ανέλυσε τον Δίσκο όχι ως μια «εξωτική ξένη γραφή», αλλά ως τον άμεσο, οπτικό πρόδρομο των συστημάτων γραφής του Αιγαίου.Όταν τα υπολογιστικά μοντέλα και τα φωνητικά δίκτυα της Οξφόρδης ολοκλήρωσαν τη διασταύρωση, το κατεστημένο αφήγημα ράγισε. Ο Δίσκος της Φαιστού άρχισε να «μιλάει» και να προφέρεται. Τα αποτελέσματα, τα οποία παρουσιάστηκαν επίσημα, κάλυψαν πάνω από το 99% του κειμένου, αποδεικνύοντας ότι οι λέξεις που σχηματίζονται έχουν καθαρό, συντακτικά άψογο νόημα!!!!!!!!!!!!

Η Αποκάλυψη του Κειμένου: Τι Γράφει ο Δίσκος

Ο Δίσκος της Φαιστού δεν είναι λογιστικό κατάστιχο, ούτε εμπορική συμφωνία. Είναι ένα ιερό, λατρευτικό κείμενο ύψιστης πνευματικής συχνότητας. Πρόκειται για έναν Θρησκευτικό Ύμνο και μια επίκληση προς τις κυρίαρχες θεότητες του Αιγαίου.

Το κείμενο είναι χωρισμένο σε δύο πλευρές, οι οποίες λειτουργούν συμπληρωματικά:

1. Η Πλευρά της Μητέρας (Η Σεληνιακή/Γήινη Συχνότητα): Η μία πλευρά του Δίσκου είναι εξολοκλήρου αφιερωμένη στην Κυοφορούσα Μινωική Θεά. Μέσα από τις λέξεις-κλειδιά που αποκωδικοποιήθηκαν, όπως «I-QE-KU-RJA» (που μεταφράζεται ως «Αξία Μητέρα / Κυρία»), το κείμενο αποτελεί μια ικεσία για την προστασία της ζωής, της γονιμότητας και της γης. Είναι η ίδια θεότητα που αργότερα οι Έλληνες λάτρεψαν ως Αφαία, Άρτεμιδα και Αφροδίτη.

2. Η Πλευρά του Φωτός (Η Ηλιακή Συχνότητα - Απόλλων): Η δεύτερη πλευρά του Δίσκου εστιάζει στην ηλιακή λατρεία, στο «Φως» και στην επίκληση προς τον Φωτεινό Θεό του Αιγαίου, τον Απόλλωνα. Το κείμενο χρησιμοποιεί ρίζες λέξεων που σχετίζονται με την αυγή, την ακτινοβολία και την πνευματική καθοδήγηση.

Το Παζλ του «Ινδοευρωπαϊκού» Όρου: Η Αντίφαση που Αποστομώνει τους Επικριτές

Σε αυτό το σημείο, είναι απαραίτητο να απαντήσουμε σε μια ένσταση που προβάλλουν συχνά οι υποστηρικτές της συμβατικής ιστορίας. Θα σου πουν: «Μα ο ίδιος ο Δρ. Όουενς υποστηρίζει ότι η Μινωική είναι μια Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και δηλώνει ότι δεν είναι "Ελληνική" με την κλασική έννοια!»...

Εδώ ακριβώς κρύβεται η πιο λεπτή και ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, η οποία γυρίζει μπούμερανγκ ενάντια στο κατεστημένο:

Όταν ένας συστημικός επιστήμονας χρησιμοποιεί τον όρο «Ινδοευρωπαϊκή», είναι αναγκασμένος να το κάνει για να παραμείνει εντός του πανεπιστημιακού πλαισίου και να μην χάσει την έδρα του. Όμως, αν μελετήσει κανείς την ουσία της μετάφρασής του, ο Όουενς αποδεικνύει ότι η Μινωική γλώσσα της Γραμμικής Α και του Δίσκου συγγενεύει άμεσα, δομικά και φωνητικά με την Ελληνική (Μυκηναϊκή) γλώσσα. Ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει ότι η Μινωική και η Ελληνική είναι «ξαδέρφια» που προέρχονται από την ίδια ακριβώς οικογένεια!!!!!!!

Πού βρίσκεται η παγίδα του συστήματος; Το κατεστημένο χρησιμοποιεί τη λέξη «Ινδοευρωπαϊκή» για να αφήσει να εννοηθεί ότι η γλώσσα ήρθε από τις στέπες της Ασίας. Όμως, η εναλλακτική ιστοριογραφία αποδεικνύει ότι αυτή η περιβόητη «κοινή ρίζα» δεν ήταν ασιατική. Ήταν η Αρχέγονη Αιγαιακή και Πελασγική μήτρα!!!!!

Όταν, λοιπόν, η ίδια η μεθοδολογία του Όουενς αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τους ήχους της ελληνικότατης Γραμμικής Β' για να βγάλει συντακτικό, νόημα και ρίζες λέξεων (όπως το I-QE = Ίκτεια/Ικεσία), αποδεικνύεται ότι ο όρος «Ινδοευρωπαϊκή» είναι απλώς το ακαδημαϊκό ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ ΚΑΠΝΟΥ. Η γλώσσα του Δίσκου ανήκει στον ενιαίο, αυτόχθονα πολιτισμικό κορμό του προϊστορικού Ελληνισμού.

Γιατί Τρέμει το Κατεστημένο; Η Κατάρρευση του Δυτικού Δόγματος

Εδώ έρχεται το μεγάλο παρασκήνιο. Αν η μετάφραση έχει γίνει με τη χρήση της επαληθεύσιμης μεθόδου της Οξφόρδης, γιατί τα μουσεία και τα σχολικά βιβλία επιμένουν να τον αποκαλούν «άλυτο»; Γιατί το ακαδημαϊκό ιερατείο αρνείται να σφραγίσει επίσημα αυτή την ανακάλυψη;

Η απάντηση κρύβεται στη χρονολόγηση του Δίσκου. Ο Δίσκος της Φαιστού κατασκευάστηκε και τυπώθηκε γύρω στο 1700 π.Χ. 

Αν το παγκόσμιο κατεστημένο παραδεχθεί επίσημα ότι το κείμενο του 1700 π.Χ. έχει άμεση, «συγγενική» ελληνική ρίζα, τότε συμβαίνει μια ολοκληρωτική, ιστορική καταστροφή για το δυτικό αφήγημα:

• Καταρρέει η Ινδοευρωπαϊκή Θεωρία: Το δόγμα της Δύσης ισχυρίζεται ότι οι Έλληνες δεν υπήρχαν στο Αιγαίο εκείνη την εποχή, αλλά κατέβηκαν ως μετανάστες από τον Βορρά πολύ αργότερα, γύρω στο 1400–1100 π.Χ.. Ο Δίσκος αποδεικνύει ότι οι Έλληνες ήταν αυτόχθονες, ζούσαν εκεί και είχαν αναπτύξει ανώτερη θρησκευτική γλωσσολογία αιώνες πριν.

• Η Γραφή Προηγείται του Ομήρου κατά 1.000 Χρόνια: Αποδεικνύεται ότι η ελληνική γλώσσα δεν περίμενε το φοινικικό αλφάβητο για να καταγραφεί. Είχε ήδη δικά της, εγχώρια, εξελιγμένα συστήματα γραφής.

• Ενιαίος Πολιτισμικός Ιστός: Επιβεβαιώνεται ότι η Κρήτη, οι Κυκλάδες και η ηπειρωτική Ελλάδα (ο Ορχομενός των Μινυών) μοιράζονταν την ίδια ακριβώς γλώσσα και λατρεία.

Η Άγνωστη Τεχνολογία: Η Πρώτη «Τυπογραφία» της Ανθρωπότητας

Υπάρχει όμως και μια άλλη, συγκλονιστική τεχνολογική λεπτομέρεια που αποδεικνύει την υπερ-τεχνολογία αυτού του πολιτισμού και την οποία το επίσημο αφήγημα προσπερνά σχεδόν βιαστικά.

Τα σύμβολα πάνω στον Δίσκο της Φαιστού δεν έχουν χαραχθεί με το χέρι. Έχουν αποτυπωθεί πάνω στον νωπό πηλό με τη χρήση προκατασκευασμένων στοιχείων (μητρών / σφραγίδων). Οι Μινωίτες είχαν κατασκευάσει 45 διαφορετικές μεταλλικές ή ξύλινες σφραγίδες, μία για κάθε σύμβολο, και τις πίεζαν στον πηλό, ακριβώς όπως λειτουργούσαν οι κινητοί χαρακτήρες της τυπογραφίας του Γουτεμβέργιου χιλιάδες χρόνια αργότερα!

Αυτό σημαίνει ότι ο Δίσκος της Φαιστού είναι το αρχαιότερο δείγμα τυπογραφίας στον πλανήτη. Και η λογική των μηχανικών λέει το εξής: Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να κατασκευάσει 45 σταθερές μήτρες-σφραγίδες για να τυπώσει μόνο έναν δίσκο. Οι σφραγίδες φτιάχνονται για μαζική παραγωγή. Αυτό αποδεικνύει ότι ο Δίσκος που βρήκαμε ήταν απλώς ένας από τους χιλιάδες που τυπώνονταν και κυκλοφορούσαν σε όλο το Αιγαίο, ως ένα επίσημο, εθνικό θρησκευτικό βιβλίο του κοινού Μινυακού-Μινωικού κόσμου.

Συμπέρασμα

Ο Δίσκος της Φαιστού δεν είναι μυστήριο. Είναι ο ζωντανός, γραπτός ύμνος των προγόνων μας προς το Φως και τη Μητέρα Γη. Όταν σπάσουμε τα δεσμά της ακαδημαϊκής λήθης και κατανοήσουμε ότι η Γραμμική Α, η Γραμμική Β και ο Δίσκος είναι οι κρίκοι της ίδιας αδιάσπαστης ελληνικής αλυσίδας, τότε ολόκληρος ο πλανήτης θα αναγκαστεί να αντικρίσει την αληθινή, αυτόχθονη προϊστορία μας.

Η φωτογραφία ειναι απο τη φωτογραφική συλλογή του  Πολύγνωτος Παπαοικονόμου 

Διονυσία Κλαρινετατζή 

Συγγραφέας άρθρου 

[© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελευθερα η αναδημοσίευση απευθειας απο το χρονολογιό μου... Παρακαλώ για copy-paste του αρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων🙏]

⚠️ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ 

Το περιεχόμενο αυτής της σελίδας αποτελεί προϊόν Εναλλακτικής Ιστοριογραφίας, Γεωμυθολογίας και Διεπιστημονικής Αναζήτησης. Βασίζεται στη συγκριτική μελέτη πρωτογενών πηγών και ανεξάρτητων ερευνητών, φωτίζοντας πτυχές που το ακαδημαϊκό κατεστημένο αποσιωπά ή αγνοεί. Γνωρίζουμε ήδη ότι η συμβατική επιστήμη απορρίπτει αυτές τις ερμηνείες. Συνεπώς, κάθε προσπάθεια αντίκρουσης με συμβατικά επιχειρήματα είναι περιττή, καθώς εκκινούμε από διαφορετική φιλοσοφική αφετηρία. Η σελίδα αυτή δεν διεκδικεί το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, ούτε επιβάλλει δογματικά κανένα συμπέρασμα. Η ιστορική έρευνα είναι μια ζωντανή, εξελισσόμενη διαδικασία και κανένας φορέας ή άτομο δεν κατέχει τη γνώση ολόκληρη. Αν δεν συμφωνείτε με αυτή την προσέγγιση, μπορείτε απλώς να προσπεράσετε και να σκρολάρετε παρακάτω. Η Αληθινή Γνώση ελευθερώνει τον Άνθρωπο και δεν τον κάνει ποτέ δογματικό και απόλυτο

#Δίσκος_Φαιστού #Γκάρεθ_Όουενς #Τζον_Κόουλμαν #Ιωάννης_Πασσάς #Κωνσταντίνος_Χατζηγιαννάκης #Μινωικός_Ύμνος #Απόλλων #ΑρχέγονηΜνήμη #ΕναλλακτικήΙστορία #Μινωίτες #Αυτόχθονες_Έλληνες #Πρώτη_Τυπογραφία #Γραμμική_Α #Μινωικός_Λόγος #PhaistosDisc #MinoanCode #AncientCrete #AncientGreece #HiddenHistory #Τι_μας_κρύβουν #Αρχέγονος_Κώδικας

------  Το κείμενο και η φωτογραφία αλλιεύθηκαν από εδώ.

Σεπτεμβριανά, αυτόπτεις μαρτυρίες

ΒΙΑΖΕ 6 ΧΡΟΝΩΝ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΟΧΛΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΕ "ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ, ΤΗΝ ΣΚΥΛΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ"

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΟΧΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΙΣ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1955 

Συγκλονιστική μαρτυρία από τον δημοσιογράφο Γ. Καράγιωργα που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της αγριότητας των τούρκων. 

Σε ομιλία του το 1995 για τα 40 χρόνια από τα Σεπτεμβριανά περιέγραψε κάποια περιστατικά...

"Στο Γενή Σεχίρ, ώρα 7 το απόγευμα μέσα στη μέση του δρόμου, ο όχλος περικύκλωσε ένα κοριτσάκι 6 ετών, το παρέδωσε σ΄ έναν ημιπαράφρονα χαμάλη γνωστό ως «γορίλα» και εκείνος παρουσία δύο χιλιάδων ατόμων το εβίασε επανειλημμένως, ενώ το πλήθος ούρλιαζε, 

«αυτά παθαίνουν οι Έλληνες. 

Σκότωσέ την, σκότωσέ την την σκύλα την Ελληνίδα»."

"Μόλις δόθηκε το σύνθημα της επιθέσεως, κύματα όχλου μπήκαν στην εκκλησία, για να την καταστρέψουν. 

Μέσα όμως βρισκόταν εκείνη την στιγμή ο αρχιδιάκονος, ο οποίος επιχείρησε να τους εμποδίσει. 

Οι Τούρκοι άρχισαν να τον ξυλοκοπούν και να προσπαθούν να του βγάλουν τα ράσα. 

Ο αρχιδιάκονος αντέστη, αλλά υπέκυψε. 

Από τις φωνές, τα ουρλιαχτά και την φασαρία ανησύχησε η μητέρα του ιερωμένου κι έντρομη έτρεξε στην εκκλησία. 

Το πλήθος την εκύκλωσε και άρχισε να την κτυπά, ενώ πιο πέρα ο γιος της δεμένος πισθάγκωνα σε μια καρέκλα μετεφέρετο από το πλήθος στην έξοδο. 

Εκεί αφού τον άφησαν, ανέθεσαν σε έναν αλήτη να τον ξυρίσει χωρίς σαπουνάδα. 

Όταν τον εξύρισαν, τον μετέφεραν στο καμπαναριό από κάτω και του 'καναν περιτομή. 

Ύστερα τον άφησαν εξαντλημένο και αιμορραγούντα."

Ένας άλλος Κωνσταντινουπολίτης αναφέρει:

«Βρισκόμασταν μόνοι στο σπίτι μόλις άρχισαν τα φοβερά γεγονότα. 

Είχε αρχίσει να σουρουπώνει, όταν ξαφνικά ακούσαμε ασυνήθιστο θόρυβο, ιδιαίτερα δυνατό. 

Φοβηθήκαμε, αλλά δεν μπορούσαμε να αντιδράσουμε. 

Ο θόρυβος δυνάμωνε συνεχώς και ο φόβος μας γινόταν εντονότερος. 

Στην κεντρική είσοδο είχα βάλει μια μεγάλη μπάρα, ενώ είχαμε κλείσει τα παράθυρα. 

Στο διπλανό σπίτι είχαν ήδη αρχίσει τη λεηλασία. 

Ακούσαμε φωνές να ζητάνε βοήθεια. 

Τελικά, μπήκαν από την πόρτα του κήπου. 

Την είχαν σπάσει με κασμάδες. 

Μόλις με είδαν, ρώτησαν με δυνατή φωνή και απειλητικό ύφος: 

«Τούρκοι είσαστε εσείς;» 

Όλοι απαντήσαμε: 

«Είμαστε Ρωμιοί μέχρι τα κεραμίδια». 

Τον ένα όροφο του σπιτιού τον λεηλάτησαν. 

Δεν άφησαν τίποτε στο πέρασμά τους. Έσπειραν τον πανικό και την καταστροφή. 

Έφυγα με τη γυναίκα μου για να γλιτώσουμε. 

Είχε πάθει σοκ και έκλαιγε ασταμάτητα. 

Στο δρόμο επικρατούσε πανικός, οι εκκλησίες είχαν λεηλατηθεί, τα σπίτια και τα καταστήματα είχαν γίνει κάρβουνο…».

(Σωτήρης Μισαηλίδης)

Ο Σταύρος Γιουσουφίδης μέσα απ’ το Γηροκομείο του Ελληνικού Νοσοκομείου του Μπαλουκλί, αφηγείται: 

"Μέναμε στο Αϊβάνσαραϊ. 

Εργαζόμουν σε ένα κατάστημα χονδρικής στο Εμίνονου. 

Το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου ακούσαμε ένα μεγάλο θόρυβο. 

Μία πολυπληθής ομάδα φώναζε συνθήματα. 

Οι πρώτες καταστροφές άρχισαν από την εκκλησία στο Εντιρνέκαπι. 

Έρχονταν χτυπώντας και σπάζοντας. 

Όταν έφτασαν στο σπίτι μας, μας προφύλαξε ο παιδικός μου φίλος Ισμαήλ Τσαβούς. 

Στη συνέχεια πήγε στη πίσω γειτονιά να προστατέψει τον αδελφό του που ζούσε με μια Ρωμιά. 

Όταν έφυγε μία ομάδα κατέστρεψε το μπροστινό μέρος του σπιτιού μας. 

Η γειτονιά μας καταστράφηκε. 

Παρά το γεγονός ότι κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, συνέχισαν να καταστρέφουν. Αποχώρησαν με το πρωινό εζάνι..."

Η «Νύχτα των Κρυστάλλων»… 

Η άθλια Τουρκία και τα «Σεπτεμβριανά» του 1955: 

Όταν το τουρκικό κράτος έγινε παρακράτος, και το παρακράτος κράτος….

ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΑΘΗΜΑ...

Κι ας προυπήρξε το 1453 το 1922 κι ας ακολούθησε το 1974.

Πέτρος Καψάλης

Αλλιεύθηκε από εδώ.

Πώς το οθωμανικό καθεστώς αφάνισε εκατομμύρια Χριστιανών από την Ανατολία

Στις 15 Αυγούστου, σηματοδοτείται η επέτειος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μιας από τις πιο ιερές ημέρες στο ελληνορθόδοξο ημερολόγιο. Συμπληρώνονται 104 χρόνια μετά τη συστηματική εκστρατεία που εξαφάνισε αρχαίες χριστιανικές κοινότητες σε όλη την Ανατολία, μια εκστρατεία που καταγράφηκε όχι από τρίτους, αλλά από τους ίδιους τους Οθωμανούς αξιωματούχους.

Στις 22 Οκτωβρίου 1918, ο πρώην Μεγάλος Βεζίρης Νταμάτ Φερίτ Πασάς δήλωσε απευθείας στην τουρκική Γερουσία ότι η εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών ήταν έγκλημα που διαπράχθηκε από την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου, το οποίο πραγματοποιήθηκε «χωρίς κανένα λόγο». Εκτίμησε ότι 550.000 Οθωμανοί υπήκοοι απελάθηκαν και εξοντώθηκαν και παραδέχτηκε ότι ο πραγματικός αριθμός ήταν πιθανώς υψηλότερος.

Εκτίμησε ότι 550.000 Οθωμανοί υπήκοοι απελάθηκαν και εξοντώθηκαν και παραδέχτηκε ότι ο πραγματικός αριθμός ήταν πιθανώς υψηλότερος.

He estimated that 550,000 Ottoman subjects were deported and exterminated and admitted that the actual number was probably higher.

Την ίδια ημέρα, η εξέχουσα Τουρκάλα δημοσιογράφος Βαλιντέ Εντίπ Χανίμ έγραψε στην εφημερίδα Vakit ότι οι Έλληνες υπήκοοι είχαν εκδιωχθεί και ξεριζωθεί χρησιμοποιώντας μεθόδους «που μοιάζουν με αυτές του Μεσαίωνα». Η τουρκική εφημερίδα Akam δήλωσε ξεκάθαρα ότι η οθωμανική κυβέρνηση έφερε την πλήρη ευθύνη για τα εγκλήματα.

Έλληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι αναγκάστηκαν σε πορείες θανάτου μέσα από βουνά και ερήμους, χωρίς τροφή, νερό ή στέγη. Οι απελάσεις παρουσιάστηκαν ως μετεγκαταστάσεις, αλλά είχαν σχεδιαστεί για να σκοτώνουν μέσω εξάντλησης, πείνας και έκθεσης. Ολόκληρα χωριά λεηλατήθηκαν, κάηκαν και καταστράφηκαν. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι βασανίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν και θάφτηκαν ζωντανοί.

Ο αναγκαστικός εξισλαμισμός των επιζώντων ήταν εξίσου συστηματικός. Χριστιανικά ορφανά των οποίων οι γονείς είχαν σκοτωθεί ή εκδιωχθεί τοποθετήθηκαν σε κρατικά ορφανοτροφεία, συμπεριλαμβανομένου ενός στην Πάνορμο που ιδρύθηκε υπό τον Γερμανό Στρατηγό Λίμαν φον Σάντερς, όπου τους δόθηκε αυστηρά μουσουλμανική και τουρκική εκπαίδευση. Ελληνικές οικογένειες διασκορπίστηκαν επίσης βίαια σε απομονωμένα τουρκικά χωριά χωρίς να επιτρέπεται η επαφή με άλλες χριστιανικές κοινότητες.

Αυτά τα γεγονότα έληξαν γύρω στο 1922, μόλις πριν από 104 χρόνια. Οι επιζώντες ήταν ακόμα ζωντανοί και αφηγούνταν τις εμπειρίες τους στη ζωντανή μνήμη. Οι κοινότητες που κάποτε όριζαν τη χριστιανική ζωή σε όλη τη Μικρά Ασία σβήστηκαν εντελώς και η εξαφάνισή τους έθεσε τα θεμέλια για το πώς μοιάζει η Τουρκία σήμερα.

#ΕλληνικήΓενοκτονία #Ανατολία #ΠοτέΜηνΞεχάσετε

________________________

Today, August 15, marks the anniversary of the Assumption of the Virgin Mary, one of the holiest days in the Greek Orthodox calendar. It falls 104 years after the systematic campaign that wiped out ancient Christian communities across Anatolia, a campaign documented not by outsiders, but by Ottoman officials themselves.

On October 22, 1918, former Grand Vizier Damat Ferit Pasha told the Turkish Senate directly that the annihilation of Christian populations was a crime committed by the Committee of Union and Progress, carried out "without any reason." He estimated 550,000 Ottoman subjects were deported and exterminated, and admitted the real number was likely higher.

That same day, prominent Turkish journalist Valide Edip Hanım wrote in the newspaper Vakit that Greek subjects had been driven out and uprooted using methods "resembling those of the Middle Ages." The Turkish newspaper Akam stated plainly that the Ottoman government bore full responsibility for the crimes.

Greeks, Armenians, and Assyrians were forced on death marches through mountains and deserts, with no food, water, or shelter. The deportations were framed as relocations but were designed to kill through exhaustion, starvation, and exposure. Entire villages were looted, burned, and destroyed. Men, women, children, and the elderly were tortured, mutilated, and buried alive.

The forced Islamization of survivors was equally systematic. Christian orphans whose parents had been killed or expelled were placed in state-run orphanages, including one at Panormos established under German General Liman von Sanders, where they were given a strictly Muslim and Turkish education. Greek families were also forcibly dispersed into isolated Turkish villages with no contact permitted with other Christian communities.

These events ended around 1922, just 104 years ago. Survivors were still alive and recounting their experiences within living memory. The communities that once defined Christian life across Asia Minor were erased entirely, and their disappearance laid the foundation for what Turkey looks like today.

#GreekGenocide #Anatolia #NeverForget

Source: The Atlas Wire - Greece 

Πώς η αρχαία προφορά επηρεάζει τη βιολογία μας

Στην αρχαιότητα, η γλώσσα ονομαζόταν "Αυδή" (από το άδω = τραγουδώ). Δεν μιλούσαν, αλλά τραγουδούσαν τις λέξεις! Δείτε πώς λειτουργούσε ο συχνικός προγραμματισμός:

Η Οξεία ( ΄ ): Ανέβαζε την ένταση και τη συχνότητα της φωνής (οξύς ήχος). Λειτουργεί ως διεγέρτης του νευρικού συστήματος, αυξάνοντας την πνευματική εγρήγορση.

Η Περισπώμενη ( ῀ ): Ανάγκαζε τη φωνή να κάνει μια κυματιστή κίνηση (ανέβασμα και κατέβασμα στον ίδιο φθόγγο). Αυτό δημιουργεί ένα ηχητικό ημίτονο, ιδανικό για τη χαλάρωση του εγκεφάλου και τον συντονισμό των δύο ημισφαιρίων.

Η Δασεία ( ʽ ): Ένα πνεύμα που απαιτούσε μια έντονη εκπνοή (σαν "H" ή "Χ") πριν από το φωνήεν. Αυτή η ελεγχόμενη έξοδος του αέρα ενεργοποιούσε το διάφραγμα και άλλαζε την πίεση του οξυγόνου στα κύτταρα!

Όταν η Οξεία ανεβάζει τη συχνότητα, η Περισπώμενη δημιουργεί ηχητικά κύματα και η Δασεία ρυθμίζει το οξυγόνο, το σώμα μας μετατρέπεται σε μια γεννήτρια συγκεκριμένων συχνοτήτων.

Αυτές οι δονήσεις δεν χάνονται στον αέρα. Ταξιδεύουν ακαριαία μέσα στο ίδιο μας το σώμα, το οποίο αποτελείται κατά 70% από νερό. Το νερό είναι ο κορυφαίος αγωγός ήχου και αποτυπώνει κάθε κραδασμό.

Η κυματική αναδόμηση: Εδώ ακριβώς μπαίνει η επιστήμη της Κυματικής (Cymatics), η οποία αποδεικνύει ότι οι συχνότητες αλλάζουν γεωμετρικά τη δομή της ύλης και του νερού.

Το τελικό αποτέλεσμα: Προφέροντας τον Ελληνικό Λόγο με τη σωστή προφορά, οι ήχοι λειτουργούν ως «αρχιτεκτονικά» σήματα. Οι δονήσεις των τόνων περνούν μέσα από το υγρό στοιχείο του σώματος και αναδομούν γεωμετρικά τα ίδια σας τα κύτταρα και το dna, συντονίζοντάς τα σε κατάσταση απόλυτης ισορροπίας.

Διονυσία Κλαρινετατζή

-----  το κείμενο αλλιεύθηκε από εδώ.

Γιατί οι ακτές της Σκωτίας είναι γεμάτες αρχαιοελληνικά ονόματα;

Η Αρχαία Δύναμη που Άλλαξε την Ιστορία

Η Σκωτία, μια χώρα με πλούσια ιστορία και επιβλητικά τοπία, κρύβει στις ονομασίες των τόπων της μια απρόσμενη σύνδεση με την αρχαία Ελλάδα. Πέρα από τους μύθους και τις θρυλικές ιστορίες, μια προσεκτική ματιά στα τοπωνύμια αποκαλύπτει μια γλωσσική γέφυρα που διασχίζει χιλιετίες, υποδηλώνοντας πιθανές επαφές και επιρροές που χάνονται στα βάθη του χρόνου.

Η ιδέα ότι η Σκωτία μπορεί να έχει αρχαιοελληνικά τοπωνύμια φαντάζει αρχικά παράδοξη. Ωστόσο, η ετυμολογία ορισμένων ονομάτων, ειδικά σε παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, υποδηλώνει μια βαθύτερη σύνδεση που ξεπερνά τη σύμπτωση. Αυτή η ανακάλυψη όχι μόνο εμπλουτίζει την ιστορική μας κατανόηση, αλλά προσφέρει και μια νέα οπτική για την παγκόσμια διάδοση του ελληνικού πολιτισμού.

Γλωσσικά Αποτυπώματα: Από την Αρχαία Ελλάδα στη Σκωτία

Πολλά από τα τοπωνύμια που έχουν εντοπιστεί στη Σκωτία, κυρίως στις δυτικές ακτές και τα νησιά, φέρουν μια ηχητική και εννοιολογική συγγένεια με αρχαίες ελληνικές λέξεις. Αυτό υποδηλώνει ότι οι «ονοματοθέτες» μπορεί να ήταν αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί, έμποροι ή εξερευνητές που έφτασαν σε αυτές τις μακρινές περιοχές.

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Ayr: Μια παραθαλάσσια πόλη στα νοτιοδυτικά της Γλασκώβης, η ονομασία της οποίας παραπέμπει στην ελληνική λέξη «αέρας» ή «αέρηδες», περιγράφοντας εύστοχα την εκτεθειμένη γεωγραφική της θέση.

Gigha: Ένα νησί που ηχεί σαν τη λέξη «Γίγας», υποδηλώνοντας ίσως κάτι το επιβλητικό ή μεγάλο.

Jura: Ένα άλλο νησί, το όνομα του οποίου είναι πανομοιότυπο με το ελληνικό νησί των Κυκλάδων, Γιούρα.

Colonsay: Η ονομασία αυτού του νησιού μπορεί να κρύβει την ελληνική λέξη «Κολώνα», ενώ στο αγγλικό λεξικό αποδίδεται και ως «αποικία», μια έννοια που συνδέεται άμεσα με την ελληνική ναυτική εξάπλωση.

Iona: Ένα νησί που εύκολα παραπέμπει στον «Ίωνα», τον μυθικό πρόγονο των Ιώνων, υποδηλώνοντας την παρουσία αρχαίων Ελλήνων ταξιδευτών.

Achill: Μια πόλη-λιμάνι που φέρει ηχητική ομοιότητα με το «Αχιλλεύς» ή «Αχίλλειον», πιθανόν δοσμένη προς τιμήν του Ομηρικού ήρωα.

Easdale: Ένας θαλάσσιος δίαυλος που ερμηνεύεται ως «το πέρασμα του Αίαντα», ενός άλλου σημαντικού Ομηρικού ήρωα.

Kirkisbowl και Aris aig: Τοπωνύμια που φέρουν «Ομηρικές» αναφορές, όπως «το κύπελλον της Κίρκης».

Cori, Couros, Troon, Helen’s burg: Ονομασίες που παραπέμπουν σε «Κόρη», «Κούρος», «Τρώων» και «Ελένης κάστρον» αντίστοιχα, θυμίζοντας αρχαίες ελληνικές παραλιακές ζώνες.

Treshnish Isles: Ένα σύμπλεγμα τριών νησιών, όπου το «Treshnish» μπορεί να είναι παραφθορά του «Τρία Νησιά», δημιουργώντας έναν λεκτικό πλεοονασμό όταν προστίθεται το αγγλικό «Isles».

Gometra: Η ονομασία της ακτής απέναντι από τα Treshnish Isles, που φαίνεται να προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «Γη» και «Μέτρο».

Thurso: Μια πόλη-λιμάνι στη Βόρεια Σκωτία, το όνομα της οποίας μπορεί να συνδέεται με την αρχαία ελληνική λέξη «Θύρσος» ή να παραπέμπει στην αρχαία μεσογειακή πόλη Ταρσό.

Η «Καλυδωνία» και η Μυκηναϊκή Εξάπλωση

Μια από τις πιο γνωστές αρχαίες ονομασίες της Σκωτίας είναι η «Καλυδωνία». Ενώ η λέξη αυτή δεν έχει συγκεκριμένη έννοια στην αγγλική γλώσσα, παραπέμπει άμεσα στην αρχαία ελληνική πόλη Καλυδώνα, στην περιοχή του Μεσολογγίου, η οποία ήταν παραθαλάσσια και συνδέεται με μυθικές μορφές όπως ο Οινέας και ο Διομήδης.

Αυτά τα τοπωνύμια, που αφορούν κυρίως παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, ενισχύουν την υπόθεση ότι οι «ονοματοθέτες» ήταν μετα-Ομηρικοί αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί, έμποροι και εξερευνητές. Πιθανότατα έφτασαν σε αυτές τις περιοχές για εμπορικούς σκοπούς, αναζητώντας μέταλλα όπως ο κασσίτερος από τις περίφημες «Κασσιτερίδες νήσους». Η απουσία αντίστοιχων τοπωνυμίων στην ενδοχώρα υποδηλώνει ότι δεν είχαν τη δυνατότητα ή τη διάθεση να εισχωρήσουν βαθύτερα.

Η «Τρισκελίδα» και η Έννοια του «Clan»

Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο είναι η σημασία του Isle of Man, η περίφημη «Τρισκελίδα», ένα διακοσμητικό σύμβολο που κοσμούσε αρχαίες ελληνικές ασπίδες. Η επιλογή αυτού του συμβόλου από τους κατοίκους του νησιού, πιθανώς ως ανάμνηση «θρυλικών» προγόνων, υποδηλώνει μια άμεση σύνδεση με την ελληνική ναυτική παρουσία.

Επιπλέον, η λέξη «CLAN», που σημαίνει «γένος» και είναι τόσο σημαντική για τους Σκωτσέζους, έχει εντοπιστεί σε πελασγικές επιγραφές με την έννοια του «κλώνου» ή «υιού». Αυτή η γλωσσική συγγένεια, αν και απαιτεί περαιτέρω έρευνα, υποδηλώνει μια πιθανή προϊστορική σύνδεση με τους Πελασγούς, τους «Δίους» προγόνους των Ελλήνων.

Συμπέρασμα

Η παρουσία ελληνικών τοπωνυμίων και γλωσσικών αποτυπωμάτων στη Σκωτία αποτελεί ένα συναρπαστικό πεδίο έρευνας. Ενώ ορισμένες θεωρίες μπορεί να είναι αντικείμενο συζήτησης, η πληθώρα των ενδείξεων υποδηλώνει ότι η αρχαία ελληνική επιρροή έφτασε πολύ πιο βόρεια από ό,τι πιστεύαμε. Αυτή η γλωσσική κληρονομιά μας υπενθυμίζει την παγκόσμια εμβέλεια του ελληνικού πολιτισμού και την αδιάκοπη περιέργεια των αρχαίων Ελλήνων να εξερευνήσουν τον κόσμο, αφήνοντας το ανεξίτηλο στίγμα τους ακόμα και στα πιο απρόσμενα μέρη.

Συχνές Ερωτήσεις

Ποια είναι η σχέση της «Καλυδωνίας» με την Ελλάδα; Η αρχαία αυτή ονομασία της Σκωτίας παραπέμπει ευθέως στην αρχαία ελληνική παραθαλάσσια πόλη Καλυδώνα στην περιοχή του Μεσολογγίου.

Γιατί υπάρχουν ελληνικά τοπωνύμια μόνο στις ακτές της Σκωτίας; Διότι οι ονοματοθέτες ήταν κυρίως αρχαίοι ναυτικοί, έμποροι και εξερευνητές που προσέγγισαν τα νησιά και τις ακτές για εμπορικούς σκοπούς, χωρίς να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα.

Τι πρέπει να κρατήσετε

Πολλά σκωτσέζικα νησιά και λιμάνια (όπως Jura, Ayr, Iona, Achill) κρύβουν ισχυρές αρχαιοελληνικές και ομηρικές ετυμολογικές ρίζες.

Το διάσημο σύμβολο «Τρισκελίδα» στο Isle of Man κοσμούσε τις ασπίδες των αρχαίων Ελλήνων πολεμιστών.

Η λέξη «Clan» παρουσιάζει γλωσσική συγγένεια με πελασγικές επιγραφές, υποδηλώνοντας βαθιές προϊστορικές συνδέσεις.

πηγή.

---  σημ.: Ακόμα και η ονομασία της χώρας ετυμολογείται από την αρχαία ελληνική λέξη σκότος. Σκωτία (Scotland) είναι η χώρα, η γη που δεν έχει φως, δεν έχει ήλιο, εκεί που επικρατεί σκοτάδι.