Στην αρχαιότητα, η γλώσσα ονομαζόταν "Αυδή" (από το άδω = τραγουδώ). Δεν μιλούσαν, αλλά τραγουδούσαν τις λέξεις! Δείτε πώς λειτουργούσε ο συχνικός προγραμματισμός:
Η Οξεία ( ΄ ): Ανέβαζε την ένταση και τη συχνότητα της φωνής (οξύς ήχος). Λειτουργεί ως διεγέρτης του νευρικού συστήματος, αυξάνοντας την πνευματική εγρήγορση.
Η Περισπώμενη ( ῀ ): Ανάγκαζε τη φωνή να κάνει μια κυματιστή κίνηση (ανέβασμα και κατέβασμα στον ίδιο φθόγγο). Αυτό δημιουργεί ένα ηχητικό ημίτονο, ιδανικό για τη χαλάρωση του εγκεφάλου και τον συντονισμό των δύο ημισφαιρίων.
Η Δασεία ( ʽ ): Ένα πνεύμα που απαιτούσε μια έντονη εκπνοή (σαν "H" ή "Χ") πριν από το φωνήεν. Αυτή η ελεγχόμενη έξοδος του αέρα ενεργοποιούσε το διάφραγμα και άλλαζε την πίεση του οξυγόνου στα κύτταρα!
Όταν η Οξεία ανεβάζει τη συχνότητα, η Περισπώμενη δημιουργεί ηχητικά κύματα και η Δασεία ρυθμίζει το οξυγόνο, το σώμα μας μετατρέπεται σε μια γεννήτρια συγκεκριμένων συχνοτήτων.
Αυτές οι δονήσεις δεν χάνονται στον αέρα. Ταξιδεύουν ακαριαία μέσα στο ίδιο μας το σώμα, το οποίο αποτελείται κατά 70% από νερό. Το νερό είναι ο κορυφαίος αγωγός ήχου και αποτυπώνει κάθε κραδασμό.
Η κυματική αναδόμηση: Εδώ ακριβώς μπαίνει η επιστήμη της Κυματικής (Cymatics), η οποία αποδεικνύει ότι οι συχνότητες αλλάζουν γεωμετρικά τη δομή της ύλης και του νερού.
Το τελικό αποτέλεσμα: Προφέροντας τον Ελληνικό Λόγο με τη σωστή προφορά, οι ήχοι λειτουργούν ως «αρχιτεκτονικά» σήματα. Οι δονήσεις των τόνων περνούν μέσα από το υγρό στοιχείο του σώματος και αναδομούν γεωμετρικά τα ίδια σας τα κύτταρα και το dna, συντονίζοντάς τα σε κατάσταση απόλυτης ισορροπίας.
Διονυσία Κλαρινετατζή
----- το κείμενο αλλιεύθηκε από εδώ.
